^{یکی از معضلاتی که امروز جامعه  شیعی با آن دست به گریبان است ، دوستان جاهل است که از داخل تیشه به ریشه تشیع می زنند . آنان با علم  کردن برائت و سوء تفسیر برائت به فحش و دشنام به کسانی می پردازند که از مقدسات اکثریت مسلمانان به حساب می آیند . آنان با این کار خود هم از یکطرف  شیعیان را افرادی  بد زبان و فحاش معرفی می کنند و چهره تشیع را با این کار جاهلانه خود زشت جلوه می دهند که ببینید تشیع این است که به پیروان خود جز فحش چیزی نمی آموزد و از سوی دیگر  جاهلان و مغرضان طرف مقابل را وادار می  کنند بخاطر افرادی که دوست شان دارند ، دست به جنایت بزنند و مسلمان کشی  به راه بیندازند.}

     ^{اکنون ببینیم این عمل  که برخی تحت لوای برائت انجام می دهند تا چه حد مشروع است و با آموزه های ائمه (ع) سازگاری دارد :}

^{در جنگ صفین حجر بن عدی و عمرو بن حمق خزاعی بیرون آمدند و به اظهار تنفر و لعنت بر  شامیان پرداختند . علی (ع)  به ایشان پیام فرستاد : از آنچه در باره شما گزارش می دهند دست بکشید و نزد من بیایید . (چون آن دو آمدند ) گفتند : ای امیر مومنان مگر حق با ما نیست ؟ فرمود : چرا [گفتند : آیا آنان بر باطل نیستند ؟ فرمود : چرا ] گفتند : پس از چه رو ما را از دشنام گویی به آنان بازداشتی ؟ فرمود  : " کرهت لکم  ان تکونوا لعانین شتامین  "  برشما روا ندانستم که نفرینگر و دشنامگو باشید.[1]}

      ^{عن ابراهیم بن ابی  محمود قال : قلت للرضا (ع) : یابن رسول الله (ص) ان عندنا اخبارا فی فضائل امیر المومنین (ع) و فضلکم اهل البیت و هی من روایه مخالفیکم و لا نعرف مثلها عنکم  افندین بها ؟}

^{... ثم قال الرضا (ع) یابن ابی محمود : ان مخالفیننا وضعوا اخبارا فی فضائلنا و جعلوها علی ثلاثه اقسام : احدها الغلو ، ثانیها التقصیر فی امرنا ، ثالثها ، التصریح بمثالب اعدائنا . فاذا سمع الناس الغلو فینا کفروا شیعتنا و نسبوهم الی القول بربوبیتنا و اذا سمعوا التقصیر اعتقدوه فینا و اذا سمعوا مثالب اعدائنا باسمائهم ثلبونا باسمائنا و قد قال الله عز و جل : و لا تسبوا الذین یدعون من دون الله فیسبوا الله  عدوا بغیر علم .[2]}

            ^{ابراهیم بن ابی محمود می گوید : من به امام رضا (ع) گفتم : یا بن رسول الله (ص) نزد ما اخباری از فضایل امام علی (ع) هست که از مخالفان شما شنیده ایم و مانند آن را از شما نشنیده ایم آیا به آن معتقد گردیم  . امام (ع) فرمود : ای پسر ابی محمود ! مخالفان ما درشان ما سه نوع خبر جعل کرده اند: یکی اخبار غلو ، دوم اخبار تقصیر در کار ما ، سوم اخباری که تصریح دارند به بدگویی و دشنام دشمنان ما .}

^{تا هرگاه مردم اخبار غلو را بشنوند ، شیعیان ما را تکفیر کنند که این ها قایل بربوبیت امامان خود هستند و هرگاه  اخبار تقصیر را بشنوند به آن معتقد گردند (که آری امامان شیعه همین قسم اند) و هرگاه  اخباری که  زشتی و بدگویی دشمنان ما را می کند با ذکر اسامی آن ها ، به بدگویی علیه ما بپردازند . در حالیکه خداوند فرموده : " و لا تسبوا الذین یدعون من دون الله فیسبوا الله " [3]}

         ^{به امام صادق (ع) عرض کردند :‌}

        ^{قیل له : انا نری فی المسجد رجلا یعلن  بسب اعدائکم و یسبهم . فقال :‌ ماله ؟ لعنه الله تعرض بنا . قال الله "‌ ولا تسبوا الذین یدعون من دون الله فیسبوا الله عدوا بغیر علم "}

     ^{ما در مسجد  مردی را دیدیم که آشکارا به دشمنان شما دشنام می داد و آن ها را لعن می کرد . حضرت فرمود : چه کار می کند ؟ خدا لعنتش کند . او ما را در معرض فحش و دشنام قرار می دهد .}

       ^{با این حساب اگر کسانی به اصطلاح برائت به آن شکل می پردازند و به لعن و سب برخی افراد می پردازند ، مشمول " ماله لعنه الله تعرض بنا " خواهد بود .}

یا خیثمة ! أبلغ موالینا أنّا لا نغنی عنهم من الله شیئاً ، إلاّ بعمل ، وأنّهم لن ینالوا ولایتنا إلاّ بالورع ، وأنّ أشدّ الناس حسرة یوم القیامة مَن وصف عدلاً ثمّ خالفه إلى غیره » ⁽¹⁾.
   

خیثمه که ازیاران امام باقر وامام صادق(ع) بود می گوید : نزد امام باقر(ع) رفتم تا با آن حضرت وداع کنم ، حضرت به من فرمود : ای خیثمه دوست دارانم را – وقتی دیدی – از جانب من سلام برسان و آنها را به تقوای خداوند بزرگ  توصیه کن و اینکه : افراد ثروتمند شان از فقیر و قوی شان از ضعیف دستگیری کنند و به تشییع جنازه اموات خود حاضر شوند , همدیگر را درخانه های شان ملاقات کنند ؛ چرا که دیدار آن ها با همدیگر امر ما را احیا می کند.

ای خیثمه ! به دوستداران ما بگو :  ما نمی توانیم جز با عمل آنها نزد خدا برای آنها کاری انجام بدهیم و  آنان جز با پارسایی نمی توانند به ولایت ما برسند. بدانید که در روز قیامت آنکه از همه بیشتر حسرت می خورندکسی است که عدل را توصیف کند اما خود مخالف عدالت عمل کند

شیعیان علی (ع) از زبان پیامبر(ص) در منابع اهل سنت 2

1-   عن ام سلمه  : قال النبی (ص) : شیعه علی هم الفائزون یوم القیامه [1]

ام المومنین ام سلمه (رض) از رسول خدا(ص) نقل می کند که فرمود: فقط شیعیان علی (ع) در روز قیامت اهل رستگاری خواهد بود.

2- عن جابر و ابن عباس و ابی سعید الخدری و ام سلمه : کنا عند النبی (ص) فأقبل علی (ع) فقال النبی (ص) : قد اتاکم اخی ، ثم التفت الی الکعبه فضربها بیده ثم قال : و الذی نفسی بیده علی و شیعته هم الفائزون یوم القیامه [2]

از جابر بن عبد الله انصاری ، ابن عباس و ابو سعید خدری و ام سلمه (رض) نقل شده است : خدمت رسول خدا(ص) بودیم که ناگهان علی (ع) آمد و پیامبر(ص) فرمود : برادرم علی وارد شد. سپس حضرت رو به سوی کعبه نمود و دست به کعبه زد و فرمود : علی و شیعیانش رستگاران روز قیامت هستند.

3- عن علی و فاطمه و ام سلمه و ابی سعید أن النبی (ص) قال لعلی : إنک و شیعتک فی الجنه [3]

علی (ع) و فاطمه (س) و ام سلمه (رض) و ابوسعید خدری از حضرت رسول اکرم (ص) نقل کرده اند که آن حضرت به علی(ع) فرمود : همانا تو و شیعیانت در بهشت خواهید بود.

4- عن احمد : قال النبی (ص) لعلی : اما ترضی أنک معی فی الجنه و الحسن و الحسین و ذریاتنا خلف ظهورنا و ازواجنا خلف ذریاتنا و شیعتنا عن ایماننا و شمائلنا؟[4]

احمد حنبل از پیامبر اکرم (ص) نقل می کند که آن حضرت به علی (ع) فرمود : آیا راضی نیستی که تو با من در بهشت و حسن و حسین پشت سرما  و همسران ما پشت سر آنان و شیعیان ما در طرف راست و چپ ما باشند ؟

5- قال النبی (ص) : (حینما شکی علی رسول الله (ص) حسد الناس ایاه ) یا علی ! إن اول اربعه یدخلون الجنه أنا و انت و الحسن و الحسین و ذرارینا خلف ظهورنا و ازواجنا خلف ذرارینا و شیعتنا عن ایماننا و شمائلنا [5]

پیامبر اکرم (پس از آنکه علی (ع) از حسادت ورزی بعضی از مردمان به آن حضرت شکایت کرد ) فرمود : ای علی !  همانان اولین گروه چهار نفری که داخل بهشت می شوند ، من و تو و حسن و حسین هستیم ، فرزندان ما پشت سر ما ، همسران ما پس از فرزندان مان و شیعیان ما در طرف راست و چپ ما خواهند بود.

6-   قال النبی (ص) : یا علی انت و شیعتک تردون علی الحوض ورودا رواء [6]

پیامبر اکرم (ص) فرمود : ای علی ! تو و شیعیانت درکنار حوض کوثر به حضور من خواهید رسید در حالی که سیراب هستید.

شیعیان علی  (ع) از زبان پیامبر در منابع اهل سنت(1)

در منابع اهل سنت تعدادی روایت از زبان رسول خدا (ص) وجود دارد که شیعیان امام علی (ع) را اهل ابرار ، اهل نجات و رستگاری ، بهترین انسان ها و اهل بهشت معرفی می کند.

       البته این احادیث چندین برابرش در منابع شیعه وجود دارد ولی ما برای آنکه گفته نشود " هرکسی آش خود را تعریف می کند " ، تنها احادیثی را که حضرت پیامبر(ص) در وصف شیعیان فرموده و اهل سنت آن را آورده اند ، نقل می کنیم .

1- عن جابر بن عبد الله قال : کنا عند النبی (ص) فأقبل علی فقال النبی (ص) : والذی نفسی بیده إن هذا و شیعته لهم الفائزون یوم القیامه و نزلت " إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ "  (البینة 7) فکان اصحاب النبی (ص) إذا اقبل علی قالوا : جاء خیر البریه [1]

جابر بن عبد الله انصاری گفت : ما نزد پیامبر اکرم (ص) بودیم که علی (ع) وارد شد ، حضرت رسول تا ایشان را دید فرمود :

سوگند به کسی که جانم در دست او است ، این شخص و شیعیانش رستگاران روز قیامت هستند. (در این مورد ) آیه شریفه نازل شد که " همانا کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادند ، بهترین انسان ها هستند" . از آن پس اصحاب پیامبر(ص) بر اساس این آیه هرگاه حضرت علی (ع) می آمد ، می گفتند : بهترین انسان ها آمد.

2- عن ابن عباس قال : لما نزلت " إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ "  قال رسول الله (ص) لعلی : هم انت و شیعتک یوم القیامه راضین مرضیین .[2]

ابن عباس گفت : آن گاه که آیه شریفه " همانا کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام دادند ، بهترین انسان ها هستند " نازل شد ، پیامبر اکرم (ص) به علی (ع) فرمود : آنان ، تو و شیعیانت هستید که در روز قیامت ، هم شما از خداوند خشنودید و هم خداوند از شما خشنود است.

3- عن علی (ع) قال: قال لی رسول الله (ص) : الم تسمع قوله تعالی " إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ "  هم انت و شیعتک و موعدی و موعدکم الحوض إذا جائت الامم للحساب تدعون غرا محجلین [3]

علی (ع) فرمود که پیامبر اکرم (ص) به من فرمود : آیا سخن خدای متعال را شنیده ای که فرمود : " آنان که ایمان آورده و عمل صالح انجام داده اند بهترین مردمند " ؟ . آنان تو و شیعیانت هستید ، وعده من و شما حوض کوثر است ، آنگاه که همه امت ها برای حساب بیایند ، شما با چهره های درخشان و شناخته شده دعوت خواهید شد.

4- عن ابن عباس : لما نزلت : " إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ "  قال (ص) لعلی : انت و شیعتک تأتی یوم القیامه راضین مرضیین و یأتی عدوک غضبانا مقمحین . فقال : من عدوی ؟ قال : من تبرأ منک و لعنک .[4]

ابن عباس گفت : آن گاه که آیه شریفه " همانا کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام دادند بهترین انسان ها هستند " نازل شد ، پیامبر اکرم (ص) به علی (ع) فرمود : تو و شیعیانت ، روز قیامت در حالی خواهید آمد که از خدا خشنود و خدا از شما خشنود خواهد بود ، اما دشمنان تو خشمگین و  سر افکنده خواهند بود . حضرت علی (ع) پرسید : چه کسی دشمن من است ؟ حضرت فرمود : کسی که از تو بیزاری جوید و تو را لعن کند.

             با اینکه عدل یکی از صفات خداوند است و در قرآن کمتر روی آن تاکید فرموده و خداوند تعالی در قرآن بیشتر بر صفات رحمن و رحیم تأکید دارد اما بخاطر انحرافی که در جهان اسلام نسبت به صفات خداوند پدید آمد و آن رواج اندیشه جبریگری بود  که  از انکار رحیم بودن خداوند سر در می آورد و خداوند را در معرض اتهام ظلم و  ستم بر بندگان قرار می  داد ، شیعه اصل عدل را جزء اعتقادات اصلی خود قرار داد.

         اعتقاد به اینکه خداوند همه چیز را از پیش مقدر کرده است و انسان ها هیچ کاری را جز با مشیت حتمی الهی انجام نمی دهند بطوری که اگر انسان ها کار درست انجام می دهند بخاطر آن است که خداوند مقدر کرده است و اگر گناه می کنند و کار ناشایست انجام می دهند و مرتکب قتل و دزدی و ... میشوند بخاطر آن است که خداوند مقدر فرموده و انسان مجبور است آن چیزهای که خداوند مقدر فرموده انجام دهد ، مستلزم نفی رحمانیت و رحیمیت خداوند و نسبت ظلم به ذات اقدس الهی است . چون اگر عقیده داشته باشیم که طبق مشیت و تقدیر الهی من مجبورم در فلان روز و فلان ساعت دزدی کنم و در آخرت هم بخاطر این دزدیم به جهنم مرا عذاب کند ، ظلم به بندگان است .

          به علاوه من که دزدی می کنم و آنکس که به نیازمندی پول می دهد و کمک می کند ، هردو طبق مشیت خداوند و بدون آزادی و اراده خود مان انجام داده ایم پس چرا خداوند مرا به جهنم و آن دیگری را به بهشت می برد؟!

به همین جهت شیعیان عقیده دارند خداوند  عادل است و کسی را بر انجام کاری مجبور نمی کند و انسان اگر  کار درست می کند با اراده خود انجام می دهد و اگر گناه می کند نیز به اراده خود انجام می دهد و خدا او را مجبور به این کار ها نساخته است .

البته باید دانست که شیعیان نیز به قضا و قدر الهی عقیده دارند و عقیده به عدالت خداوند با قضا و قدر الهی منافات و تضادی ندارد .

شرح عقیده قضا و قدر انشاء الله بعدا توضیح داده می شود .

قرآن كریم نزد شیعیان عظمت خاصی دارد زیرا قرآن تنها وسیله ای است كه انسان ها را به خدا متصل می  كند و حبل الله المتین است كه خداوند (ج) آن را توسط جبرئیل امین به رسول خود فرو فرستاده است تا مسلمانان با تمسك به آن راه سعادت خود را دردنیا و  جهان ابدی بیابند. و آن را به دور از هرنوع تحریف و زیاده و نقصان می دانند و معتقدند قرآن كریم كه امروز در دست ما است همان قرآنی است كه به حضرت محمد(ص) نازل شده است . اما شیعیان برای رسیدن به سعادت و بهره بردن از قرآن معتقدند كه باید در كنار قرآن به اهل بیت (ع) نیز متمسك شوند زیرا كه قرآن به تعبیر حضرت علی (ع) حمال ذی الوجوه است كه هركسی می تواند  آن را طبق خواسته و رای خود تاویل كند . زیرا قرآن محكم دارد و  متشابه و ناسخ دارد و منسوخ , نص دارد و ظاهر  . بنابر این لازم است برای بهره بردن صحیح آن قسم كه  خدا خواسته است , به اهل بیت رسول الله متمسك شد . همان قسم كه خود رسول الله (ص) سفارش كرده است كه به قرآن و عترتش باهم تمسك جسته شود .

آن حضرت طبق حدیثی كه نزد شیعه و سنی متواتر است فرمود : انی تارك فیكم الثقلین كتاب الله و عترتی اهل بیتی ما ان تمسكتم بهما لن تضلوا ابدا

من برای بعد از خود دو شیئ ارزشمند برجا می نهم ؛ یكی قرآن و آن یكی دیكر عترت و اهل بیتم است كه تا زمانی كه شما به آن دو تمسك كنید ابدا به ضلالت نمی افتید.

بنا بر این به قرآن باید تمسك جست زیرا قرآن قانون اساسی است كه خدا برای انسان ها فرو فرستاده است و به عترت او تمسك كرد زیرا كه اهل بیت مفسر آن و مجری آن است و  قانون اساسی نیاز به مفسر آكاه و مجری توانمند و امین دارد

دلیل عصمت پیامبران هم از نظر شیعیان این است که : پیامبران علاوه بر اینکه مبلغان دین و واسطه بین خدا و خلق است که باید دستورات خداوند را برای بشر بدون کم و زیاد برسانند ، الگو ی انسان ها در عمل به شریعتش و و سرمشق آن ها در عمل به دستورات خداوند نیز هستند. انسان ها باید الگویی داشته باشند تا از نظر عملی به او اقتدا کنند و عمل او برای مردم حجت باشد تا با اطمینان کامل به الگوی خود اقتدا و تأسی کنند و هیچ دغدغه ای نداشته باشند که نکند این کاری که او انجام می دهد گناه باشد . بلکه اگر رهبرش به آن عمل کرده است با اطمینان کامل به آن عمل می کنند.

اینکه می بینیم خداوند تأکید دارد که من رسولی از جنس خود  شما فرستاده ام ، برای این است که بفرماید او نیز مانند شما بشر است و مانند شما می خورد و می آشامد و زندگی می کند و احتیاجاتش مانند شما است ، لکن خطاهم نمی کند و گناهی هم مرتکب نمی شود. پس شما هم به او اقتدا کرده و مانند او از من اطاعت کنید و معصیت را ترک کنید.

علاوه بر این خداوند خود به صراحت رسول خدا و حضرت ابراهیم (علی نبینا وآله وعلیه السلام ) را اسوه و الگوی مؤمنان معرفی نموده است "لقد کان لکم فی رسول الله اسوة حسنة لمن کان یرجو الله و الیوم الآخر و ذکر الله کثیرا" یعنی : مسلما برای شما در زندگی رسول خدا(ص) سرمشق نیکویی بود ، برای آن ها که امید به رحمت خدا (ص) و روز رستاخیز دارند و خدا را بسیار یا دمی کنند.(احزاب/21) حال اگر پیامبر که خداوند او را الگو و اسوه مردم معرفی کرده است ، اگر خود گناه و خطا کند ، آیا خداوند مردم را به خطا و گناه وادار نکرده است ؟ بدون شک خداوند منزه است از اینکه بندگان خود را به گناه و خطا وادار کند و منزه است از اینکه کسی را الگو قرار دهد که گناه و خطامی کند و مردم را هم به گناه و خطا می اندازد .

 پس لابد و لاجرم حضرت پیامبر(ص) و همه انبیاء معصوم از هرگونه خطا و اشتباه هستند. و اگر خداوند در بعضی موارد برخی از پیامبران را بخاطر خطای یا گناه شان مورد سئوال قرار داده است ، از این گناهان ما نبوده بلکه ترک اولایی بوده که اگر ما انسان های معمولی انجام دهیم هیچ گناهی برای ما نیست اما خداوند چون از پیامبرانش حتی ترک اولی (کار بهتر از میان دوکار خوب) را نیز مورد سئوال و مؤاخذه قرار می دهد.

شیعیان اصول عقاید را به دوقسم تقسیم می کنند : یکدسته از اعتقاداتی که شیعیان به آن ایمان و عقیده دارند ، عقایدی است که به آن اصول دین می گویند و آن عقایدی است که اگر کسی به همه یا یکی از آن ها ایمان نداشته باشد ، اصلا مسلمان نیست چه رسد که شیعه باشد و آن سه عقیده اساسی است :

1- توحید : شیعیان معتقدند  خدا یک ، یگانه و بی نظیر است و هیچ شریکی ندارد.

2- نبوت : شیعیان عقیده دارند خداوند برای هدایت بشر پیامبران بسیاری که بصورت مشهور گفته می شود 124 هزار پیامبر بوده اند که اولین آن حضرت آدم ابو البشر و آخرین آن حضرت محمد بن عبد الله (ص) می باشد .

3- معاد :شیعیان عقیده دارند که همه انسان ها در روز قیامت دو باره زنده شده و مومنان و اطاعت کنندگان از خدا و رسول او به بهشت و کافران و بدکاران و بدکرداران به جهنم می روند.

 غیر از سه عقیده  اساسی فوق ، شیعیان دو عقیده اساسی  دیگر هم دارند که اگر کسی به آن دو یا یکی از آن ها باور و ایمان نداشته باشد ، به آن شیعه نمی گویند :

1- عدل : شیعیان معتقدند خداوند منزه است از اینکه بندگان خود را مجبور کنند گناه کنند و آنگاه آن ها را که مجبور بوده اند گناه کنند و اراده ای از خود  برای گناه نکردن و دوری از آن نداشته اند ، به جهنم ببرد و این ظلم است و خداوند عادل است و از هرگونه ظلم منزه است و انسان ها با اختیار خود شان گناه می کنند و با اختیار خود صواب یا ثواب و به همین دلیل است که مستحق بهشت یا جهنم می شوند .

2- امامت : شیعیان عقیده دارند حضرت رسول (ص) که دلسوز ترین انسان ها برای بشر بویژه برای امتش بود ، آن ها را بلاتکلیف و در وادی حیرت رها نکرد و برای آنکه امتش از مسیر هدایت دور نماند کسانی را که به دین او آگاهی کامل داشته و از تقوای بالا برخوردار بوده و از هر گونه گناه و خطا مصون هستند ، به عنوان جانشین خود در امر دین و دنیا ، معرفی و منصوب نمود که اولین آن ها امام علی بن ابی طالب (ع) و آخرین شان حضرت مهدی می باشد.

از

از نظر شیعه خداوند جسم ندارد چرا که جسم داشتن مستلزم محدودیت هایی است که با خدایی منافات دارد. مثلا اگر خداوند جسم داشته باشد باید در یک مکان خاص قرار بگیرد و اگر خداوند در یک مکان خاص قرار بگیرد مکان های دیگر از وجود خداوند خالی خواهد بود در صورتی که خداوند همه جا حاضر  و ناظر است .

به علاوه  اگر خداوند جسم داشته باشد در جسم بودن شبیه انسان ها و اشیاء می شود در صورتی که خداوند فرموده است : " لیس کمثله شیء " یعنی هیچ چیزی مانند او نیست .

یکی از حکما فرموده است : مورچه خداوند را مانند خود شاخدار می پندارد چون شاخ مورچه حیاتی ترین عضو او است لکن خیال می کند شاخ خدا خیلی بزرگ تر است !

ما انسان ها نیز بخاطر جهل خود که نمی توانیم ذات خدا را به درستی درک کنیم چون ذات خدا از فهم بشر خارج است ، از این جهت فکر می کنیم خداوند نیز مانند ما جسم دارد و مانند ما دست دارد و مانند ما صورت و پا و چشم و گوش و ... دارد لکن فکر می کنیم گوش و چشم خدا قوی تر از ما است !! 

جسمیت با خدایی منافات دارد .

می گویی : چرا ؟

برای اینکه جسمیت محتاج به محل و جا است و خداوند هیچ احتیاجی ندارد .

 شخصی از امام علی (ع) پرسید : " اَین کان ربنا قبل أن یخلق السموات و الارض ؟ یعنی : خداوند پیش از خلق آسمان ها و زمین کجا بود ؟

 حضرت پاسخ داد : " اَین ، سئوال عن مکان ، و کان الله و لا مکان " یعنی : " کجا " سئوال از مکان است و خداوند پیش از آنکه مکان خلق شود وجود داشت.

حضرت علی (ع) که به فرموده رسول خدا (ص) دروازه شهر علم رسول الله است  و خودش فرموده است که اگر پرده ها و حجاب ها از جلو چشمانم برداشته شود زره ای برعلمم افزوده نمی شود ، اینگونه مکان داشتن را از خداوند نفی می کند.

از اینجا دانسته می شود حضرت باری تعالی (جل جلاله ) جسم ندارد که پیش از خلق مکان وجود داشته است و گرنه جسم بدون داشتن مکان اصلا ممکن نیست .

 و نیز اینکه در قرآن می فرماید : " وهو معکم اینما کنتم والله بماتعملون بصیر"   یعنی : هرجا که شما باشید خداوند نیز با شما است و خداوند به آنچه انجام می دهید آگاه است .

آیا اگر خداوند جسم باشد هرگز می تواند در یک زمان همه جا حضور فیزیکی داشته باشد ؟؟